Nissan Micra K10

Premiera modelu nastąpiła w październiku 1982 roku. Zamierzeniem było zastąpienie modelu Cherry w segmencie supermini, ponieważ Cherry stawał się coraz większy z każdą kolejną generacją. K10 został wprowadzony na rynkach europejskich w 1983 r., a na rynku kanadyjskim w 1984 r.


Ponieważ Nissan powoli odchodził od nazwy Datsun, mały "Datsun" pojawiał się na tylnej klapie przez pierwsze dwa lata, a na niektórych europejskich rynkach samochód był znany pod nazwą "Datsun-Nissan Micra". Micra była początkowo dostępna z wysoko rafinowanym silnikiem MA10S SOHC, wykonanym z aluminium. Emblemat Datsun zniknął całkowicie pod koniec 1984 roku.

Model został poprawiony w czerwcu 1985 roku. Rozpoznawany był dzięki trochę większym tylnym lampom. Japoński rynek widział debiut pierwszej Micry Turbo/MA10ET, kiedy to Nissan zamienił turbokompresor na mały silnik 1.0 L. Następne zmiany miały miejsce w marcu 1989 roku. Dotyczyły one niewielkich ulepszeń, takich jak większe zderzaki, nowa przednia kratka, niewielkie zmiany wnętrza samochodu, zmiany w wyglądzie lamp przednich. Wprowadzono również elektronicznie sterowany gaznik, większy silnik MA12 1.2 L z 60 PS (44 kW/59 hp) oraz pięciodrzwiową wersję samochodu hatchback.

W 1988 roku Nissan oddał do użytku ograniczoną do 10,000 serię samochodów 1989 Micra Superturbo (EK10GFR/GAR). Ten typ oraz 1988 Micra Superturbo R/Micra R (EK10FR) (opisany niżej) odznaczał się takim samym, wysoko zaawansowanym silnikiem, ładowanym na zasadzie mieszanki (superładowarka plus turboładowarka), wykonanym z aluminium proste-4 930 cc 8-zaworowy 4 cylinder jak w Nissan MA MA09ERT modelu, który produkował 110 PS JIS (81 kW/108 hp) przy 6400 rpm. Ten samochód miał 3-biegową automatyczną skrzynię biegów lub 5-biegową ręczną skrzynię biegów z lepką ograniczoną różnicą poślizgnięcia się, oraz klimatyzację, elektrycznie osuwane szyby. Micra Superturbo nadal jest koronowany za najszybszą produkcję Micra w historii Nissana, wraz z przedstawieniem przez fabrykę informacji o 7.7 sekundy aby od 0 osiągnąć 100 km/h (62 mph) i 15.5 sekundy w celu przejechania ćwierci mili. Największa prędkość to 180 km/h (112 mph).

Podwozie samochodu Micra było początkiem szeregu zmian. Be-1 (BK10), przedstawione na Pokazie Samochodów w Tokio w 1985 (ale nie sprzedawane do 1987 roku), było modelem limitowanej serii o bardziej okrągłych kształtach. Sprzedano ich tylko 10,000. W 1987 roku, samochód Pao typu hathcback (PK10) mający wygląd retro oraz płócienne nakrycie również został przedstawiony na Pokazie Samochodów w Tokio oraz sprzedawany już w 1989 roku. Sprzedano 51,657 modeli. Figaro (z płóciennym nakryciem) (FK10) został odsłonięty na tym samym pokazie w 1989, lecz nie sprzedawany do roku 1991. Z powodu dużego popytu na Figaro, wyprodukowano 20,000 samochodów tego typu. Nissan sprzedawał swoje samochody na zasadzie loterii: zwycięzca mógł zamówić sobie samochód. Mimo bycia tylko modelem JDM, Figaro jest jednym z najbardziej importowanych modeli pochodnych K10. Ta popularność wśród wielu posiadaczy sprawiła, że samochód ten dostał miano kultowe. K10 zaprzestał produkcji 21 grudnia 1992 roku. W ciągu istnienia na rynku, zyskało ono dobrą reputację za wiarygodność oraz oszczędną eksploatację.

W sierpniu 2006 roku, K10 nadal otrzymywało uznanie za wytrzymałość. Przegląd Auto Express przedstawił, że z 340,000 samochodów K10 Micra, zarejestrowanych w Wielkiej Brytanii w latach 1983-1992, na drogach było 96,000. Jest to 30% samochodów wycofanych z produkcji przed 14 laty. To pomogło zyskać wyższą ocenę dla Micry, niż dla Fiata Uno lub Austin Metro, których produkcja zmniejszyła się do 3%.

W Kanadzie K10-J był sprzedawany i znany jako Nissan Micra. Standardem stał się większy silnik MA12S z 4 cylindrami OHC 1.2L (1235cc). Produkcja Nissana Micry została wstrzymana w Kanadzie w 1991 roku, ale wiele samochodów z grupy K10 nadal jeździ ulicami Kanady.




Dołącz do nas w serwisach:
polskajazda | motostat





O klubie  Klubowicze  Aktualności  Modele  Dane tech.  Wyposażenie  Porady  Galeria  Kontakt